منح شهادة( البورد الأوربي للأدب العربي )
الأديبة/ Imen Izzi
Uody Altameemi
رئيس اكاديمية سفير القلم الدولية
الدكتورة / أميمة معتوقي / نائب رئيس مجلس ادارة
Dr. Ňabila Salah Eddine
مسؤول لجنة التوثيق والتدقيق
أنا حواءُ
سألوني، اجدتك حواءُ ،
نعم ، أنا الاديم ، وهي الهواءُ ،
لكن إرثي الأعظم ،
بنفحتةٍ أشكلُ الطينَ ،
خلقاً
عجبا
جسدا
روحا
نفسا
صخبا
تنزفُ حباً،، تضيئُ عشقا
حتى يسود
التراب على الترابِ بعقله،
وكلما تقلبَ بالزمنِ
أضرم الزمن اللهَبا ،
أنا الطين
مهما سقاني الغيم من قُرَبٍ
أبقى على ضمأٍ، استعصرُ القِربا
أنا حواءُ
أمجاد الآلي كُتبي،
لن تعرفوا المجد ،
حتى تقرؤوا الكتبا ،
أسمى الحضارات،
جهل الناس أنكرها
والناسُ كالغيم حين برقه خَلَبا،
من راحة الطين،
قطر الحبر أرسلهُ
كفي الغمام ، لم يزحم به طَلبا
ان الاتيت بضلعٍ كي أنافسه،
حتى تنيرُ صعاب الدرب
كم صَعُبا ،
خزّنتُ حزنيَ حرفا ، !؟
حتى ارهقني
وصرتُ نسيا مع الأزمان ،
مااحتسبا
أنا حواءُ
نفحُ التراب من وجعي
إن نلتُ مجداً،،
فذاك المجدُ قد نُسِبا
..... إيمان فارس عزي.....
الترجمة للغة الهولندية. ...
ik ben Eva
Ze vroegen me, ik vond je Eva,
Ja, ik ben het lichaam, en zij is de lucht,
Maar mijn grootste erfenis,
Met een vleugje vorm ik klei,
schepping
wauw
lichaam
een ziel
adem
vocaal
bloed voor liefde, licht op met liefde
zegevieren
Vuil op vuil met zijn geest,
En als de tijd fluctueert,
zet de tijd in brand,
ik ben modder
Hoe dicht de wolken me ook water gaven,
Ik blijf dorsten, knijp in de verwantschap
ik ben Eva
de glorie van de geautomatiseerde mijn boeken,
Je zult geen glorie kennen
om de boeken te lezen,
de hoogste beschavingen,
Onwetendheid van mensen ontkent het
En mensen zijn als wolken wanneer de bliksem gehuld is
van de opluchting van modder,
Inktdruppel stuur het
De wolken zijn genoeg, ze zijn niet overvol met een verzoek
Ik kwam met een rib om mee te concurreren,
Tot de moeilijkheden van het pad oplichten
hoe hard,
Ik heb letterlijk mijn verdriet opgeslagen,!?
zo moe van mij
Ik werd vergeten met de tijd,
tel niet mee
ik ben Eva
Adem het vuil van mijn pijn in
Als je glorie krijgt,
Die glorie is toegeschreven
..... Iman Fares Azi.....
الإثنين 4/7/2022
أنا حواء : بقلم / إيمان فارس عزي