منح شهادة( البورد الأوربي للأدب العربي )
الأديبة/ أسماء الشيباني
البلد / اليمن
Uody Altameemi
رئيس اكاديمية سفير القلم الدولية
الدكتورة / أميمة معتوقي / نائب رئيس مجلس ادارة
Dr. Ňabila Salah Eddine
مسؤول لجنة التوثيق
فراغ في فراغ
ازداد تكبُّرًا و غرورًا
على قلبي المشغوف به
"لَمَّا رَآنِي فِي هَوَاهُ مُتَيَّماً"
أطال الغياب
و لم يجدي حتى العتاب معه
ليالِِ انطوت
و أنا و النجوم نعد الأيام لعودته
لكن كيف و قد
"عَرفَ الحَبِيبُ مَقَامَهُ فَتَدَلَّلاَ"
في عتمة غرفتي قابعة أناجي
أطيافك من حولي
لعلها تزيح عني لوعات الحب
أمدُّ يديَّ في الفراغ لأتلمسها
لكن عبثًا لا شيء سوى فراغ في فراغ
تجثو الروح في القاع
و أحاول لملمة نفسي
من هذا الضياع المبعثر حولي
و أهش أهش عليه ربما يولِّي بعيدًا
فأرتاح من لهف ذابل يتعربش على روحي ...
ضياع مبعثر
أهش أهش عليه
لهف ذابل !!
في العتمة أعاتب
أنايَ المنزوي
متى التسريح من أغلال الغياب؟!
في الفراغ
أتلمس الأطياف
لكن لا شيء سوى الفراغ!!
بقلم. أسماء عبدالرحمن الشيباني
تعز _ اليمن
الترجمة للغة الهولندية. ...
leegte in leegte
____________________
Word arrogant en arrogant
Op mijn hartstochtelijk hart
"toen hij me verliefd zag op een wees"
lange afwezigheid
En het lukte niet eens om hem de schuld te geven
nachten betrokken
En de sterren en ik tellen de dagen voor zijn terugkeer
Maar hoe en mag?
"De geliefde kende zijn plaats, dus hij werd verwend"
In de duisternis van mijn kamer leg ik mijn gebeden
Je spoken om me heen
Moge ze me van liefde verlossen
Ik strek mijn handen in de leegte om het aan te raken
Maar tevergeefs is niets anders dan leegte in leegte
De ziel is aan de onderkant
En ik probeer mezelf te vinden
Van dit verspreide verlies om me heen
En ik krijs, ik druk tegen hem, Hij kan zich afwenden
Ik ben verlost van een verdorde gretigheid die in mijn ziel beeft...
verspreid verlies
Ahhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh
Verdorde snik!!
In het donker geef ik de schuld
ik ben alleen
Wanneer is de bevrijding uit de ketenen van afwezigheid?!
in de leegte
Ik raak de spectra aan
Maar niets dan leegte!!
Door. Asmaa Abdul Rahman Al Shaibani
Taiz _ Jemen
الثلاثاء 5/7/2022
فراغ في فراغ : بقلم / أسماء الشيباني