الاثنين، 23 مايو 2022

نخرتني الأوجاع : بقلم / سناء شمه

اكاديمية سفير القلم الدولية هولندا Nederlands Anternationale PEN Ambassador 
 
Uody Altameemi 
رئيس اكاديمية سفير القلم الدولية 
الدكتورة أميمة معتوقي نائب رئيس مجلس ادارة 
Dr. Ňabila Salah Eddine 
مسؤول لجنة التوثيق



نخرَتْني الأوجاع 

اقتادتني مناهلُ الهوى 
إلى شِعابٍ مجهولة الملامح 
حيث حملَني بساطُ الريح 
مثقوبُ العين لايُبصرُ دربا .
يموجُ في ذاكرتي مرافئ انتظار 
طالما تلوّعَ بها غمدُ قصيدي .
قايضني زماني بين ظلٍّ وحرور 
ومطرٌ يبكي على حرثٍ منسيّ .
تتفتّتُ الأماني كعهنٍ بأيدي السراب 
باكورةُ العيد ابتلعها الدجى .
يامناهلَ الهوى..ياوطني الذبيح 
أزيزُ الفؤاد يمزِّقني كبحرٍ مسجور 
حتى نخرَتْني الأوجاعُ 
جرحٌ يتصبّرُ بأدمعِ القنوت 
وملحٌ يفُجُّ أخاديدَ الضريح .
ليتني كأصحابِ السفينةِ 
إذ كان الثقبُ نجاتهم 
وتوارى عن قلاعي قبح الأفاعي .
أنىّ لأسطورةٍ تنزعُ عني مدٍّ غريق ؟
تخيطُ لي ثوباً تلمُّه من بيتِ الشمس
بضعٌ من سنين لعلّي أقطفها 
من حدائقِ مبتلّة برذاذِ الوجد 
كأنّ نازكَ تجاورُ أريكتي 
ترافقني بصفحاتِ شجوني 
تقسمُ مجرى حروفي نحو مدينتها 
لأرضعَ من ثديّ تقرّحَ بجرحٍ عتيق .
عينان تذودان عن وكرِ الخذلان 
وفؤاد يشتكي لقاضي الهوى 
إذ يُطيلُ الجفا وينطقُ بالحداد .
تبتّرَتْ أصابعُ المنى بشفراتِ الخداع 
بذور الودِّ سقتْها عينُ الجحود 
حتى أورَقَتْ سنابلَ فارغات 
لاينضجها بقيةُ وعدٍ يجتاحُ المهاد .
كلُّ نجمةٍ تنفلقُ بأذيالها 
تتباهى وهجاً وإن بانَ ضئيلا 
أما قمرُ تشرين مازالَ معتذرا 
إذ يحجبُ وجهه عن الطريق .
ياخارطة أسفارٍ بين مهدٍ وقيدِ
رسمتُها بألوانِ الخريف 
لم تبقَ من ملامحها إلا قشور
لا تُنفضُ عن سُباتٍ ذي شللٍ
وإن أغدقوها بشلاّلِ الربيع .
تحومُ المنايا حول أفواه الدُعاة 
ومطرٌ يرثي كحلَ العيون .
شهرزادُ بغداد تبرّأتْ من أساطيرها 
اليوم تطاولَ العُهرُ بجُحرِ الجنون .

   بقلمي/سناء شمه 
   العراق
الترجمة للغة الهولندية. ....

(De pijn knaagt aan mij)

De fonteinen van passie namen me mee
Naar een rif van onbekende kenmerken
Waar het tapijt van de wind me droeg
Doorboord oog ziet geen pad.
Golven in mijn geheugen herbergen wachten
Zolang de schede van mijn gedicht er maar mee besmeurd was.
Wissel me tijd tussen schaduw en warmte
En regen huilend over een vergeten ploeg.
Wensen brokkelen af ​​als taarten in de handen van een luchtspiegeling
Het eerste van het feest werd verzwolgen door duisternis.
Oh man van passie, oh mijn land van opoffering
Het gezoem van het hart verscheurt me als een zee
Tot de pijn me knaagt
Een wond die lijdt onder tranen van qunut
En zout verscheurde de groeven van het mausoleum.
Ik wou dat ik de eigenaren van het schip was
Het gat was hun redding
En verberg je voor mijn kastelen de lelijkheid van slangen.
Hoe kan een legende een drenkeling van mij wegnemen?
Je naait voor mij een jurk die je krijgt van het huis van de zon
Een paar jaar geleden zou ik het misschien oppikken
Van tuinen gedrenkt in de mist van het geweten
Het is net een nazi naast mijn bank
Volg mij op mijn pagina
Ze verdeelt de loop van mijn brieven naar haar stad
Borstvoeding geven van een pijnlijke oude wond.
Twee ogen beschermen tegen het hol van verraad
Fouad klaagt bij de rechter van passie
Het verlengt de droogte en spreekt rouw uit.
De vingers van het sperma werden geamputeerd door de bladen van misleiding
De zaden van vriendelijkheid werden bewaterd door het oog van ondankbaarheid
Tot er lege oren ontsproten
De rest van de belofte die de hypothalamus binnendringt, rijpt niet.
Elke ster scheurt zijn staarten
Je hebt een gloed, ook al is het klein
Wat betreft de maan van oktober, het is nog steeds verontschuldigend
Hij verbergt zijn gezicht voor de weg.
Een reiskaart tussen een wieg en een kettingzaag
Geschilderd in herfstkleuren
Alleen korstjes bleven over van haar gelaatstrekken
Schud een verlamde sluimer niet af
En als ik het zou overgieten met een lentewaterval.
Minya zweeft rond de monden van predikers
En regen klaagt over de eyeliner.
Scheherazade Bagdad verwierp zijn legendes
Tegenwoordig heeft hoererij zich tot in de diepten van de waanzin uitgebreid.

   Geschreven door: Sana Shamma
   Irak


الإثنين 23/5/2022
نخرتني الأوجاع : بقلم / سناء شمه
العراق 

ونذرت صوما : بقلم / فاتن جبور

ونذرت صوما بعت ذاكرة قلبي .. واشتريت تذكرة عبور.. العبور خارج الذاكرة  ولادة قيصرية..  والآلام.. تذكرة باهضة لكنها  حد فاصل بين الضوضاء والص...